Milli Eğitim
Bakanlığı “Sözlü” Sınavla Öğretmen Alacakmış…
YAPMAYIN!!!
ETMEYİN!!!
15 Temmuz gecesinden beri millet
meydanlarda; el ele, kol kola, yan yana… Türküler, şarkılar, marşlar yeri göğü
inletiyor. Herkes “darbe girişimini” önlemenin mutluluğunu yaşıyor. Demokrasiyi
koruduğumuz için milletçe haklı bir gururu yaşıyoruz.
Yaşasın demokrasi!
Biliyoruz, olağanüstü günlerden
geçiyoruz. Olağan üstü tedbirler alınıyor. Ama bu bizim aceleye getirip yanlış
yapmamızı gerektirmiyor. Bir yanlışın başka bir yanlışla düzeltildiğine hiç
şahit olunmamıştır. Yaşadığımız anda bile tartıştığımız en önemli konu “yıllar
önce sınav sorularının çalındığı ve hak etmeyen insanların Türk Silahlı
Kuvvetleri’ne yerleştiği ve onların bugün silahlı kalkışmaya katıldıkları”
değil midir?
Sorular çalınmış. Sorular
çalınamayınca da yüksek puan alan çocuklar “sözlü” sınavlarda elenmiş ve yine
olan olmuş. Aynı örgüt yine kendi istediği çocukları istediği yere
yerleştirmiş.
Bunlar beni tespitlerim değildir.
Televizyonlarda en birinci ağızlardan dinliyorum.
Siz şimdi ayrı bir ad altında
aynı uygulamanın devam etmediğinden nasıl olur da emin olursunuz?
E öyleyse, Milli Eğitim Bakanlığı
“sözlü” sınavla öğretmen alımı yapacağını nasıl açıklıyor?
Bilenler bilir. Uzun yıllar Milli Eğitimin çeşitli
kademelerinde görev yaptım. Sınavların da her türlüsüne şahit oldum. Şunu hiç
tereddütsüz söyleyebilirim. Bütün sınavların objektifliği tartışılabilir.
Eksiği vardır, fazlası vardır. Ama sözlü sınavların objektifliği tartışılmaz
bile, çünkü öyle bir sınav olmaz!
“Sözlü Sınav” demek, önceden belirlenen insanların göreve
getirilmesine kılıf uydurmak demektir!
Ben hayatımda iki defa “sözlü” sınava girdim.
İlkinde soruları bildiğimden değil, asilden kazananlar
yerleştirildikleri yerleri beğenmedikleri için ben de yedekten kazanmış
sayıldım.
İkincisi bir felaketti. Günlerce hazırlandım. Adeta
çıkabilecek soruları hatmettim.
Sınavda bana çok basit sorular sordular. Sanki dalga geçer
gibi.
Aradan yıllar geçti. Soruları şimdi tam olarak
hatırlamıyorum. Ama bir soru vardır ki asla unutamam.
Bana dediler ki:
“Baban ne iş yapar?”
Ben de:
“Değirmenci!”dedim.
Gülüştüler.
Çıkabilirsin!
Çıktım.
Sınavı kaybettim.
Ben hayatımda ilk defa o gün gizli gizli ağlamıştım.
Kimselere de anlatamadım. Aradan yıllar geçti. Hâlâ anlamış
değilim. Benim babamın mesleği ile o sınavın ne ilgisi vardı?
Babam değirmenci değil de başka bir meslekten olsaydı
kazanır mıydım? Onu da bilmiyorum. Kazanamadım işte.
Ne zaman sözlü sınav derlerse benim aklıma babamın mesleği
gelir.
Kitaplarımı okuyanlar bilirler. Kitaplarımda “ben
değirmencinin oğluyum” diye söze başlamamın asıl sebebi o “sözlü” sınavdır.
Ben “sözlü” sınavı kaybettim ama babamın mesleğinin hep
gururunu yaşadım.
Çünkü şuur altıma yer etti.
O sınavdan sonra, sınavı yapan dairenin Genel Müdür Yardımcısına
çok uzun bir mektup yazmıştım. Hem de gözyaşları içerisinde.
İnsan ileride neler yaşayacağını bilemiyor. O mektubun bir
örneği elimde olsaydı şimdi onu gururla yayınlardım. Ama maalesef yok.
Ben üçüncü olarak bundan bir buçuk yıl önce bir “sözlü”
sınava çağırıldım.
Arkadaşlarım sınava girmem konusunda ısrarcı oldu ama ben
girmedim. Çünkü sınav eşyanın tabiatına aykırıydı. Yıllardır okul müdürü olarak
görev yapıyordum. Yanımda geçici müdür yardımcısı olarak görevlendirdiğim
öğretmen arkadaşım beni müdürlük sınavına tabi tutacaktı.
Siz, profesörü asistanın sınav yaptığını hiç gördünüz mü?
Maalesef oluyor işte.
Ben o “sözlü” sınava girmedim.
Giren arkadaşlarım çok büyük hayal kırıklığı yaşadılar.
Devlete olan güvenleri sarsıldı. Kendilerini aşağılanmış gibi hissettiler.
Bunları dert edinip hastalananlar oldu. Haklar yenildi, hukuk çiğnendi.
Demokrasi adına bayram yapıyoruz. Bugün bunları söylemezsek
ne zaman söyleyeceğiz.
Emekli bir öğretmen olarak kendi bakanlığımdan rica
ediyorum.
Yapmayın! Etmeyin!
Doğru tektir. Başka yerlerde doğru aramaya gerek yok.
Bugün yapacağınız hataların bedelini, yarın torunlarımız
ödeyecekler.
Dün yapılan hataların bedelini bugün biz millet olarak
ödemedik mi? ödemiyor muyuz?
Önerim:
Merkezi sınav sonuçlarına göre çocuklarımız öğretmen
olsunlar. İçlerinde çürük elmalar varsa “gerçek belgelere” dayanarak güvenlik
araştırmaları yapılsın, uygun olmayanlar ayıklansın.
Öğretmenlerimizin; parti binalarında, sendika bahçelerinde
istikbal aramalarına sebebiyet vermeyin! Bugün bu örgütün yarın başka bir
örgütün maşası olmayacağına kimse teminat veremez. Başkalarının himmetinden medet umanlar asla
kaliteli insanlar yetiştiremezler. Kendilerinin kaliteli olmaları zaten
düşünülemez…
Bizim kaliteli insana ihtiyacımız var. Liyakate ihtiyacımız
var.
Kendi milletine kurşun sıkanların alt yapılarını biz hâlâ
anlamadıysak, her gün meydanlarda Demokrasi Bayramı yapsak ne yazar!
Lütfen sesimizi duyun.
Sonra bizlere “demediniz” demeyin!
“Sözlü” sınavla alınacak her insanın “torpilli” insan olduğu
kanaati beyinlere yer edecektir.
Yapmayın!!! Etmeyin!!!
Hak eden hak ettiği yere anlının akı ile gelsin. Başı dik
olsun. Onun bunun değil, devletinin memuru olsun!
29 Temmuz 2016
AHMET KAYTANCI
