ŞU “SÖZLÜ SINAV” MESELESİ…

Ben bu konuya taktım.

İşin doğrusu benim “sözlü sınava” girecek ne oğlum var, ne de kızım. Şu an bu kaderi yaşayacak tanıdığım bir kişi de yok. “Bana ne” der, bir kenarda da kalabilirim. Ama Peygamber efendimiz der ki;

““Bir kötülük gördüğünüz zaman elinizle, gücünüz yetmezse dilinizle, ona da gücünüz yetmezse kalben buğz ediniz.”

Ben “sözlü sınavın” bir kötülük olduğuna inanıyorum.

Elimle düzeltme şansım yok. Dilim döndüğünce anlatmaya çalışıyorum. Kalbi ile buğz edenlere de saygı duyuyorum.

Dün, “Milli Eğitim Bakanlığı “Sözlü” Sınavla Öğretmen Alacakmış…
YAPMAYIN!!! ETMEYİN!!!” diye bir yazı yazdım. Çok sayıda insanın duygularına tercüman olduğumu gördüm. Öncelikle konuya ilgi duyanlara teşekkür ediyorum.

Bugün bir itirafçının ifadesi basında yer aldı.

İfade aynen şöyle:

“"Yazılı sınavı geçmiştim. İçeride sorulacak bazı soruları ve vermem gereken cevapları söylediler. Bir bayan olacağını ve onun örgüt mensubu isimleri seçeceğini, kendimi ona belli etmem gerektiğini anlattılar.

 "Fetullah Gülen'i tanıyor musun?" diye sorduklarında,

"Tanırım, TV'de gördüm." demem gerektiğini belirttiler.

 Bir komutan kızarsa, "Hayırdır komutanım, yengeye kızıp hıncını benden mi alıyorsun" demem gerektiğini söylediler. Her şey böyle çıktı, mülakatı geçmiştim."

Bu itiraflara benim ekleyeceğim bir şey yok.

Dünkü yazımda bir mülakatta bana sorulan bir soruyu dile getirmiştim. Şimdi düşünüyorum:

Babamın mesleğini sorduklarında acaba ne demeliydim?

Milli Eğitim Bakanlığı bir süre önce birçok okul müdürünü bir günde görevden aldı. Yerlerine de mülakatla müdür atadı. Sınav aşamasını yakından takip ettim. Mülakata alınan birçok arkadaşımla bizzat görüştüm. Sorular evlere şenlik! Mülakatı geçenlerin büyük bir oranı da bir sendikanın üyesi! Arkadaşlarımız “hak” ederek sınavları kazanmış olsalar bile bir şaibe altındalar. Sınavı yapanlar zaten tartışmanın merkezindeler…

Müdürüm Eyvah! Kitabımda bunlardan bazı örnekler vermiştim. Mesela bir arkadaşıma sormuşlar:

“En son okuduğun kitap ne, birkaç cümle ile bize kitaptan bahseder misin?”

Böyle bir soru olabilir mi? Bu sorunun cevabını nasıl ölçeceksiniz? Siz o kişinin okuduğu kitabı okudunuz mu?

Böyle bir sınav türü olmaz! Bu iş sadece “şaibe” doğurur. Bu şaibe de çok su götürür.

Şimdi şeytanın avukatlığını yapalım:

“Acaba hangi kitabı okuduğumuzu söylemeliydik ki, sınavı geçelim?”

Yıllarca yöneticilik yaptım. İyi kötü de okuryazarım. Normal zamanlarda yapılan bütün mülakat sınavlarının mahkemeler tarafından iptal edildiğini de biliyorum. Siz mahkeme kararlarını uygularsınız veya uygulamazsınız. Ona benim yapacak bir şeyim yok. Olağanüstü bir dönemden geçtiğimizi de biliyorum. Ama madem “demokrasi” diyoruz, meydanları dolduruyoruz, o zaman doğru şeyler yapmak zorundayız. Vakit çok geç olmadan, mağdurlar sınıfına yeni mağdurlar katmadan adil olalım. Adalet herkese lazım!

Şu sözlü sınavdan vazgeçelim!