YAPMAYIN!!! ETMEYİN!!!

Milli Eğitim Bakanlığı “Sözlü” Sınavla Öğretmen Alacakmış…

YAPMAYIN!!! ETMEYİN!!!

15 Temmuz gecesinden beri millet meydanlarda; el ele, kol kola, yan yana… Türküler, şarkılar, marşlar yeri göğü inletiyor. Herkes “darbe girişimini” önlemenin mutluluğunu yaşıyor. Demokrasiyi koruduğumuz için milletçe haklı bir gururu yaşıyoruz.

Yaşasın demokrasi!

Biliyoruz, olağanüstü günlerden geçiyoruz. Olağan üstü tedbirler alınıyor. Ama bu bizim aceleye getirip yanlış yapmamızı gerektirmiyor. Bir yanlışın başka bir yanlışla düzeltildiğine hiç şahit olunmamıştır. Yaşadığımız anda bile tartıştığımız en önemli konu “yıllar önce sınav sorularının çalındığı ve hak etmeyen insanların Türk Silahlı Kuvvetleri’ne yerleştiği ve onların bugün silahlı kalkışmaya katıldıkları” değil midir?

Sorular çalınmış. Sorular çalınamayınca da yüksek puan alan çocuklar “sözlü” sınavlarda elenmiş ve yine olan olmuş. Aynı örgüt yine kendi istediği çocukları istediği yere yerleştirmiş.

Bunlar beni tespitlerim değildir. Televizyonlarda en birinci ağızlardan dinliyorum.

Siz şimdi ayrı bir ad altında aynı uygulamanın devam etmediğinden nasıl olur da emin olursunuz?

E öyleyse, Milli Eğitim Bakanlığı “sözlü” sınavla öğretmen alımı yapacağını nasıl açıklıyor?

Bilenler bilir. Uzun yıllar Milli Eğitimin çeşitli kademelerinde görev yaptım. Sınavların da her türlüsüne şahit oldum. Şunu hiç tereddütsüz söyleyebilirim. Bütün sınavların objektifliği tartışılabilir. Eksiği vardır, fazlası vardır. Ama sözlü sınavların objektifliği tartışılmaz bile, çünkü öyle bir sınav olmaz!

“Sözlü Sınav” demek, önceden belirlenen insanların göreve getirilmesine kılıf uydurmak demektir!

Ben hayatımda iki defa “sözlü” sınava girdim.

İlkinde soruları bildiğimden değil, asilden kazananlar yerleştirildikleri yerleri beğenmedikleri için ben de yedekten kazanmış sayıldım.

İkincisi bir felaketti. Günlerce hazırlandım. Adeta çıkabilecek soruları hatmettim.

Sınavda bana çok basit sorular sordular. Sanki dalga geçer gibi.

Aradan yıllar geçti. Soruları şimdi tam olarak hatırlamıyorum. Ama bir soru vardır ki asla unutamam.

Bana dediler ki:

“Baban ne iş yapar?”

Ben de:

“Değirmenci!”dedim.

Gülüştüler.

Çıkabilirsin!

Çıktım.

Sınavı kaybettim.

Ben hayatımda ilk defa o gün gizli gizli ağlamıştım.

Kimselere de anlatamadım. Aradan yıllar geçti. Hâlâ anlamış değilim. Benim babamın mesleği ile o sınavın ne ilgisi vardı?

Babam değirmenci değil de başka bir meslekten olsaydı kazanır mıydım? Onu da bilmiyorum. Kazanamadım işte.

Ne zaman sözlü sınav derlerse benim aklıma babamın mesleği gelir.

Kitaplarımı okuyanlar bilirler. Kitaplarımda “ben değirmencinin oğluyum” diye söze başlamamın asıl sebebi o “sözlü” sınavdır.

Ben “sözlü” sınavı kaybettim ama babamın mesleğinin hep gururunu yaşadım.

Çünkü şuur altıma yer etti.

O sınavdan sonra,  sınavı yapan dairenin Genel Müdür Yardımcısına çok uzun bir mektup yazmıştım. Hem de gözyaşları içerisinde.

İnsan ileride neler yaşayacağını bilemiyor. O mektubun bir örneği elimde olsaydı şimdi onu gururla yayınlardım. Ama maalesef yok.

Ben üçüncü olarak bundan bir buçuk yıl önce bir “sözlü” sınava çağırıldım.

Arkadaşlarım sınava girmem konusunda ısrarcı oldu ama ben girmedim. Çünkü sınav eşyanın tabiatına aykırıydı. Yıllardır okul müdürü olarak görev yapıyordum. Yanımda geçici müdür yardımcısı olarak görevlendirdiğim öğretmen arkadaşım beni müdürlük sınavına tabi tutacaktı.

Siz, profesörü asistanın sınav yaptığını hiç gördünüz mü?

Maalesef oluyor işte.

Ben o “sözlü” sınava girmedim.

Giren arkadaşlarım çok büyük hayal kırıklığı yaşadılar. Devlete olan güvenleri sarsıldı. Kendilerini aşağılanmış gibi hissettiler. Bunları dert edinip hastalananlar oldu. Haklar yenildi, hukuk çiğnendi.

Demokrasi adına bayram yapıyoruz. Bugün bunları söylemezsek ne zaman söyleyeceğiz.

Emekli bir öğretmen olarak kendi bakanlığımdan rica ediyorum.

Yapmayın! Etmeyin!

Doğru tektir. Başka yerlerde doğru aramaya gerek yok.

Bugün yapacağınız hataların bedelini, yarın torunlarımız ödeyecekler.

Dün yapılan hataların bedelini bugün biz millet olarak ödemedik mi? ödemiyor muyuz?

Önerim:

Merkezi sınav sonuçlarına göre çocuklarımız öğretmen olsunlar. İçlerinde çürük elmalar varsa “gerçek belgelere” dayanarak güvenlik araştırmaları yapılsın, uygun olmayanlar ayıklansın.

Öğretmenlerimizin; parti binalarında, sendika bahçelerinde istikbal aramalarına sebebiyet vermeyin! Bugün bu örgütün yarın başka bir örgütün maşası olmayacağına kimse teminat veremez.  Başkalarının himmetinden medet umanlar asla kaliteli insanlar yetiştiremezler. Kendilerinin kaliteli olmaları zaten düşünülemez…

Bizim kaliteli insana ihtiyacımız var. Liyakate ihtiyacımız var.

Kendi milletine kurşun sıkanların alt yapılarını biz hâlâ anlamadıysak, her gün meydanlarda Demokrasi Bayramı yapsak ne yazar!

Lütfen sesimizi duyun.

Sonra bizlere “demediniz” demeyin!

“Sözlü” sınavla alınacak her insanın “torpilli” insan olduğu kanaati beyinlere yer edecektir.

Yapmayın!!! Etmeyin!!!

Hak eden hak ettiği yere anlının akı ile gelsin. Başı dik olsun. Onun bunun değil, devletinin memuru olsun!

29 Temmuz 2016

AHMET KAYTANCI