EZBER BOZULUNCA…

Özgür düşüncenin tadını hiç bir şey de bulamazsınız, boşuna uğraşmayın… Bari kendi gözlerinizle görür, kendi aklınızla yorumlar, kendi hayatınızı yaşarsınız. Birilerine bağlı olarak yaşayanları ben hep üzüntü ile izlerim. Garibim bekler ki, bağlı olduğu kişi veya kişiler bir şey konuşsun da kendisi tekrar etsin.

Aklıma geldi.

Papağanın görevi neydi?

Sahibinin sesini taklit etmek!

Bir ülkede “taklitçi” sayısı arttıkça o ülkeyi hep felaketler bekler. Debelenir durur. Yerinde sayar. Ezberlediğini tekrar eder.

Ezberlenmişlerin dışarısına çıktığınızda da artık nelerle suçlanırsınız orasına ben karışmam…

Kısacası işiniz kötüdür!

Aslında bizim başımıza ne geldiyse ezberci zihniyetten geldi. Her şeyi tekrar ettik durduk. Araya birsi laf karıştıysa ezberimiz bozuldu. Ezberimiz bozulunca da her şey birbirine karşıtı. Çıkış yolu olarak da filmi yeniden başa sarmayı tercih ettik. Bilgi dağarcığımız, sorma ve sorgulama yeteneğini kaybedince de “ebem gitti, ben de giderim.” Dedik ve gittik.

Gidelim, kardeş gidelim. Ama bir de sorgulayalım.  Şu ezberlediklerimizi bir kenara bırakalım. Onları nasıl olsa ezbere biliyoruz.  Ezberlemediklerimiz ne halde, onlarda hiç faydalı bir şey yok mu?

Bir zamanlar rahmetli Alparslan Türkeş, Nazım Hikmet’in:

“Dörtnala gelip uzak Asya'dan
Akdeniz'e bir kısrak başı gibi uzanan
Bu memleket bizim.
Bilekler kan içinde/Dişler kenetli/Ayaklar çıplak
Ve bir ipekli halıya benzeyen bu toprak/Bu cehennem, bu cennet bizim.”

Şiirini okumuştu. O zaman Türkiye’de yer yerinden oynamıştı. Çünkü Alparslan Türkeş o zaman bir ezberi bozmuştu. Herkes apıştı kaldı.

 Kötü mü etmişti?

Bence iyi etti!

Söyleyene değil, söylenene baktı.

Türkiye önemli bir dönemden geçiyor. Bu dönemde bazı ezberler bozulmalı. Onları bozarken de millete yanlış şeyler ezberletmenin hiç anlamı yok.

Şimdi tam da özgür düşünceye sahip olan insanların söylediklerine dikkat etmek gerekirken bakıyorum da ezberciler yine sahnede ıspanak fiyatına demokrasi satıyorlar. “Hukuk” rafa kaldırıldığında ne adalet olur ne de demokrasi. Biz, kendimizi kandırmaktan başka bir şey yapmış olmayız. Zaman çabuk geçer, gün gelir bize ezberletilenlerin yanlış olduğu görülür ama iş işten geçer.

Evet! Biz, kısık sesleriz… Duyan olur mu bilmem! Ama yanlışa yanlış, doğruya doğru demeye devam edeceğiz.

Şükür Allah’a, özgür düşünmeye çalışıyoruz. Ne bir şeyhe, ne bir parti liderine ne de bir kişiye bağlı değiliz.

Allah var, gam yok!

Kendi yazdığımız şiirleri bile ezberlemedik ki, başkalarının ezberlerine takılıp kalalım!

AHMET KAYTANCI