“VATAN HAİNİ, ŞEREFSİZ VE DAHASI!”

            Son yıllarda en fazla kullanılan kelimelerin bir sıralamasını yapsalar galiba “vatan haini” üst sıralarda yer alır. Gerçi “şerefsiz” kelimesinin ondan geri kalır yanı yoktur.

            “Şerefsizlik” ve “vatan hainliği” o kadar sıradan sayılmaya başladı ki diller bu kelimeleri tekrar etmekten adeta zevk alır oldu.

            En yakın dostunuzun azıcık canını sıkarsanız başlar size, “vay şerefsiz vay” demeye…

            “Vatan hainliği” zaten modanın en başköşesinde kurulmuş duruyor.

Herkes birbirini “vatan haini” diye suçluyor.

Sanki herkes “vatan haini” gibi...

Sizce, “vatan haini” ne demektir?

Bunun bir ölçüsü var mı?

Kimse kendisini bir kenara çekmesin. Bu bir gerçek… “Vatan haini” üretebilmek için birbirimizle yarışır hâle geldik.

Gerçi bu kadar terör örgütünün, ajanların cirit attığı bir ülkede herkesin birbirini “vatan haini” görmesi gayet tabi…

Millet, ne yapacağını şaşırmış durumda. Onun için de herkes kendisinden başka herkese çok rahatlıkla “vatan haini” diyerek işin içerisinden çıkmaktadır.

Kanal D televizyonunda bir dizi film var. Dizinin adı “Vatanım Sensin.”  Bilmem hiç seyretme imkânı buldunuz mu?“ Seyretmediyseniz tavsiye ederim. Mutlaka izleyiniz.

Filimde iki karakter var. Birisi Yunan subayı rolünde bir Türk… Diğeri de Türk subayı rolünde bir başka Türk.

Herkese göre Yunan subayı rolündeki Türk bir “vatan hainidir.” Ona; eşi, anası, kızları ve cümle âlem “vatan haini” gözü ile bakmaktadır.

Diğeri ise herkesin gözünde “vatan kahramanıdır.”

Ancak öyle görülüyor ki herkesin “vatan haini” dediği aslında vatan kahramanı, “vatan kahramanı” dedikleri ise vatan haini. Yani hiçbir şey görüldüğü gibi değildir.

Türk milleti şu anda çok zor günler geçiriyor. Hatta en yetkili ağızlarda bile Türk Milleti’nin bir kurtuluş savaşı verdiğini söylüyor. Herkes de birbirini “vatan haini” ilan ediyor.

Sıkışmış durumdayız. Ne yapacağımızı bilemiyoruz. Biz ve diğerleri var. Bizden gördüklerimiz “vatansever” diğerleri “vatan hainidir”

Düşünmek, sormak, sorgulamak gibi bir niyetimiz de maalesef yok. Partilere, cemaatlere, mezheplere göre şekilleniyoruz.

Birbirimizi dinlediğimiz, saygı duyduğumuz ve başkalarını anlamak gibi bir çabamız zaten yok. İşin kolayındayız.

Emperyalist güçlerin tam da istediği bir durumdayız!

Ben kaygılıyım. Üzülüyorum.

12 Eylül 2010 yılında bir Anayasa referandumu yapılmıştı. O zaman o oylamada ben “hayır “ oyu vereceğimi dillendirdim.

Sen misin bunu diyen, en yakından tanıdıklarım bile “hayır” oyu verenleri “vatan haini” olmakla suçladı. Sonunda o referandumla değişen anayasa maddesine göre oluşan HSYK üyeleri şimdi “vatan hainliği” ile tutuklandılar.

Öyle görülüyor ki ufukta yine bir anayasa referandumu görülüyor. Biz yine ikiye bölüneceğiz. Herkes birbirini ülkeyi bölmekle suçlayacak. “Evet” çiler “hayır”cılara, “hayır”cılar “evet” çilere “vatan haini” diyecek!

Yani her halükarda herkes birbirini “vatan haini” olarak suçlayacak.

Hiçbir ülke bu kadar “vatan hainini” kaldırmaz. Aklımızı başımıza alalım.

Yeter!

Vatanı sevmek insanı sevmekle başlar. Kendimizi “vatansever” olarak göstermek için başkalarına “vatan haini” dememize gerek yok!

Şunu çok iyi biliyoruz: “Birlikte rahmet, ayrılıkta azap vardır!”

Herkese “vatan haini” dersek biz bu birliği nasıl sağlarız?