103 yaşında bir kadın.
Tekerlekli araba ile oradan oraya koşturuyor.
Bugün Adana’daydı.
Oğuzboyları Derneğinin davetlisi olarak geldi.
Ben de davetliler arasındaydım.
Adana Büyükşehir Belediyesi Konferans salonunda bugüne kadar
çok konferansa katıldım. Bu kadar kalabalığa ilk defa denk geldim. Salon hınca
hınç doluydu.
103 yaşında bir kadın.
Salona girdiğinde alkışlarla karşılandı. Sahneye tekerlekli
sandalye ile çıktığında herkes fotoğraf çekme yarışına girişti. O sakin ve
sevimliydi.
Program saygı duruşu ile başladı.
O sandalyeden kalktı ve dimdik durdu.
İstiklal marşı okunurken hep ona baktım. Yüreği kabara
kabara İstiklal Marşı’nı okudu.
İçim doldu. Gözlerime engel olamadım. İki damla gözyaşı
yanaklarıma doğru süzüldü.
103 yaşında bir kadın.
Türk kadını.
Tarih kadar yaşı var. Tarihi yaşayarak anlatıyor.
Onu dinlerken cehaletime üzüldüm.
Dolu dolu anlatıyor. Türkçesi sağlam.
103 yaşında bir kadın.
Kendisine Atatürk’ü örnek almış. Onun cumhuriyetine sahip
çıkmak için çırpınıyor.
Hâlâ okuyor, yazıyor, geziyor ve herkese ulaşmak istiyor.
Çok önemli şeyler anlattı. Anlattıklarından ziyade duruşu
örnekti.
103 yaşındaki kadın çok gençti.
Asıl dökülenler bizlerdik!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder