KABAK MESELESİ…

Adam;

“Kabak bile kırk günde yetişir” dedi.

Gülümsedim.

Adam kaşlarını çattı. Benden gıcıklandı.

“Niye güldün evlat?”dedi.

“O eskidendir Emmi, eski çamlar bardak oldu!”dedim.

Adam:

“Kabak, kabaktır evlat! Eskisi yenisi olmaz!”dedi.

“Olur, Emmi” dedim. “Şimdi devir böyledir.  Sapla saman birbirine karıştı.  Ayaklar baş, başlar ayak oldu!”

Adam bana inanmadı.

Kızmadım adama, darılmadım, gücenmedim.

Emmim nereden bilecekti bir günde müdür olunduğunu! Makamların parsel parsel doldurulduğunu… O bostanında kabak gördü, kabak yedi.

Peygamber taamıdır işte…

Ye Emmi, ye…

Yemese ne yazar. Biz yemedikte ne oldu?

Oldu işte, adamlar bir günde müdür oldu!

Zeki çocuklar bunlar işte… Bütün basamakları onar onar çıktılar.

Ben bilmem askeriyede neler oldu. Teğmenler nasıl binbaşı oldu?

Kimler polisleri komiser etti?

Savcılar, hâkimler nasıl seçildi?

İmam nasıl olunur, müezzin nasıl?

Ama Milli Eğitimi bilirim Emmi… Kara bıyıklarımla başladım, ak saçlarımla bitirdim. Dile kolay 36 yıl… Bu gözler ne gerçekler gördü. Bu kafa ne taşlar yedi. Anlatsam sayfalar almaz. Vızır vızır geçti çocuklar yanımızdan… Bir baktık yanımızda sıradan bir öğretmen… Bir de baktık başımızda müdür!

Olsunlar Emmi, olsunlar! Neden istemeyelim. Ama sindire sindire olsunlar. Basamak basamak çıksınlar merdivenleri.

Edep bilsinler, usul bilsinler. Nezaket bilsinler… Hak etsinler yani. Alın teri akıtsınlar!

Sen dedin ya Emmi, “kabak bile kırk günde yetişir”

Bizi kabaklara teslim ettiler Emmi… Onun için de kabak tadı verdi her şey…

Anlatacaklarımız var. Sözümüz henüz bitmedi. Yeni başladık daha…

Devlette bizim, millette…

İncindik ama küsmedik devletimize.

Kan kustuk, “kızılcık şerbeti” dedik.

Milletimizi seviyoruz. Bayrağımız için ölürüz.

“Kabak bile kırk günde yetişir”

Ama müdürler bir günde yetişti Emmi!